Muşmula , güzel beyaz ilkbahar çiçeklerine sahip bir çalı olan Alman muşmula ağacından ( Mespilus germanica) elde edilen küçük, biraz eski moda bir meyvedir . Bu meyveler, hurma ile birlikte sonbaharda hasat edilen en geç meyveler arasındadır . Yumuşamaları için donu beklemeniz gerekir. Resimli rehberimizle muşmulayı doğru şekilde nasıl hasat edeceğinizi ve saklayacağınızı öğrenin!
Muşmula ağacı, başka bir zamandan kalma bir çalı mı?
Adi muşmula veya Mespilus germanica , bir zamanlar bahçelerde yaygın olarak ekilen bir çalıdır . Mayıs ayında açan küçük beyaz çiçekleri , bazen pembe tonlarıyla, gül ailesine özgü bir güzelliğe sahiptir. Hafifçe kıvrımlı, 6 ila 8 metre yüksekliğe ulaşan bu çalı, çitlere ve doğal bahçelere çok iyi uyum sağlar. Karadeniz ve Kafkasya’ya özgü olan bu bitki, oldukça dayanıklıdır. Antik çağlardan beri var olan bu bitki, küçük meyveleri için Asya’dan Avrupa’ya kadar yaygın olarak ekilmiştir… Ancak, muşmulaların hazırlanması zaman aldığı (her meyve 5 büyük çekirdek içerir) ve tadı herkesin hoşuna gitmediği için zamanla gözden düşmüştür … Hatta bazı bölgelerde ” köpek poposu” olarak adlandırılmıştır ki, kabul edeceğiniz gibi oldukça hoş olmayan bir isimdir. Yetiştirme açısından minimum güneş ışığına ihtiyaç duyar ( ama benimki, çoğunlukla gölgede olmasına rağmen, bana güzel çiçekler ve bol meyve veriyor!). Sadece soğuk rüzgarlardan korunaklı, rüzgardan uzak bir yere dikilmesi gerekiyor. Onu değerli bir çalı yapan özelliği ise meyve vermesidir: Ekim ayı civarında, 3 ila 5 cm boyutlarında, kesik bir tepeye benzeyen, çok belirgin bir şekle sahip tüylü meyveler verir.
Muşmula ve muşmula…
Unutmuş olabilecekler için kısa bir hatırlatma: Bahsettiğimiz ağaç, yaygın muşmula ( Eriobotrya japonica ) olup Japon muşmulası değildir . Ancak çiçekleri, yaprakları ve meyveleri göz önüne alındığında, bunları karıştırmak zordur. Biri yaprak döken ve çok dayanıklı olup ilkbaharda çiçek açarken, diğeri yaprak dökmeyen ve soğuğa karşı oldukça hassas olup sonbaharda çiçek açar ve ilkbaharda meyve verir. Muşmulalara gelince, her iki çalıda da yenilebilir meyveler bulunur, ancak yaygın muşmula için genellikle mesles veya mêles denirken, Japon muşmulası loquat (veya bibaces) olarak bilinen meyveler üretir.
Muşmula ne zaman hasat edilir?
Kasım ayı , muşmula hasadı için en uygun ay olarak kabul edilir ve bu durum ülkenin hemen her yerinde geçerlidir. İlk donlar bu dönemde gelir ve meyveler bundan faydalanır! Sertten çok serte doğru olan muşmulalar, daha sonra dokunulduğunda yumuşar. Eğer donlar görülmezse, meyveler tam olarak olgunlaşmaz ve muşmulalar hem dokusu hem de tadı (asidik ve buruk kalır) bakımından neredeyse yenmez durumda kalır. Don, doğal bir fermantasyon gibi davranarak meyvenin şeker içeriğini artırır. Bu nedenle, muşmulaların olgunluğunu sık sık kontrol etmek önemlidir . Genellikle olduğu gibi, renk hasat için doğru zamanın iyi bir göstergesidir: olgunlaşmamış meyveler yeşilimsi kahverengi, olgun meyveler ise kırmızımsı kahverengi olur.
Ama dikkatli olun, çünkü çok uzun süre beklerseniz ağaçta daha az meyve kalma riskiyle karşı karşıya kalırsınız! Bunu bu yıl Aralık ayının başına kadar hasat etmeyi beklediğimde acı bir şekilde öğrendim: ağaçta çok daha az meyve vardı, muhtemelen büyük bir kısmı kuşlar tarafından yenmiş veya yere düşmüştü.
Bu nedenle, muşmulaları Ekim başlarında veya sonlarında hasat etmenizi ve bu olgunlaşma sürecini geçirmeleri ve yemek pişirmek için yeterli miktarda meyve elde etmeniz için muşmulaları bir kilerde veya depoda (her durumda karanlık, serin ve kuru, hatta hafif nemli bir yerde, aksi takdirde kuruyacaklardır) saklamanızı tavsiye ederim. Dört hafta boyunca hava sirkülasyonu sağlamak için bir rafa yerleştirin ve olgunluklarını düzenli olarak kontrol edin.
Bunları nasıl hasat ederiz?
Muşmula hasadı oldukça basittir; meyveyi dala bağlayan sapı çevirmeniz yeterlidir , meyve kendiliğinden düşecektir. Çalıların yaşına ve dolayısıyla yüksekliğine bağlı olarak, en yüksekteki meyvelere ulaşmak için bir merdiven veya basamaklı merdiven kullanmanız gerekebilir.
Muşmula nasıl saklanır ve tüketilir?
İlk don olayından önce hasat edilen muşmulalar dondurulabilir : bu, olgunlaşma sürecini hızlandıracak ve onları yumuşatacaktır. Ancak meyve tabağınız varsa, olgunlaşmaya devam etmeleri için onları oraya koyun . Eğer don olayından sonra zaten çok olgunlaşmış meyveler hasat ederseniz, pişirmeden önce bir veya iki gün, daha fazla değil, bekletin.
Muşmula , çekirdeklerinde son derece zehirli hidrosiyanik asit bulunduğu için kullanımdan önce çekirdekleri çıkarılmalıdır . Daha sonra posası çıkarılır, ancak bu her zaman pratik değildir ve zaman alıcıdır. Bu nedenle , posasını daha kolay çıkarmak için genellikle meyvenin tamamını pişirmek ve ardından örneğin bir mutfak robotundan veya elekten geçirmek tercih edilir.
Bu nedenle, muşmulalar en sık pişirilerek komposto, jöle veya reçel yapımında kullanılır . Ancak kestane gibi kavrulabilirler de. Bazıları çiğ etini, çarkıfelek meyvesine benzer şekilde, meyve salatasına eklemeyi tercih eder. Şahsen ben, az miktardaki hasadımdan marmelat yapmayı denedim ; süzülmüş posayı şekerle pişirip biraz limon ekledim: sonuç, rengi ve dokusuyla kestane kremasına benzeyen, çok özel, hafif ekşi, şarap benzeri bir tada sahip bir tür krema oldu; bunu kesinlikle başka bir meyveyle karşılaştıramam, ama hiç de fena değil, söylemeliyim!
Meyve ayrıca fermente edilerek ratafia gibi bir likör veya şarap yapımında kullanılabilir. Son olarak, muşmuladan elde edilen meyve suyu şurup yapımında kullanılabilir (bağırsak hareketlerini düzenlemek için faydalıdır).
Son olarak, muşmula meyvesinin şeker, B ve C vitaminleri, antioksidanlar ve eser elementler açısından zengin olduğunu belirtelim. Bu nedenle, evinizde güzel bir muşmula ağacınız varsa, neden hasat etmeyi denemeyesiniz?
